Ἰατροί καί Ἐπιστήμονες ὑπέρ τῆς Ἐλευθερίας στήν Ψυχιατρική

Τό ἄρθρο αὐτό ὑπάρχει στόν διαδικτυακό τόπο www.mindfreedom.org. Ἡ MindFreedomInternational εἶναι μιά ἀνεξάρτητη μή κερδοσκοπική ἔνωση πού ὐπερασπίζεται τά ἀνθρώπινα δικαιώματα καί προωθεῖ ἀνώδυνες ἐναλλακτικές γιά τήν ψυχική καί συναισθηματική εὐημερία. Τό ὄραμά της εἶναι ἡ συνένωση σέ ἔνα πνεύμα ἀμοιβαίας συνεργασίας γιά μιά εἰρηνική ἐπάνάστασηὅσον ἀφορᾶ τά ἀνθρώπινα δικαιώματα καί τίς ἐπιλογές στό χῶρο τῆς ψυχικῆς ὑγεῖας.

Στίς 22 Αὐγούστου 2003, μία Ἐπιστημονική Ἐπιτροπή δεκατεσσάρων διεθνῶς ἀναγνωρισμένων εἰδικῶν στήν ψυχική ὑγεία ἔκαναν μία σημαντική κίνηση ὑπέρ τῆς ἐλευθερίας στή ψυχιατρική δημοσιεύοντας ἕνα γράμμα πού ἐκθέτει τήν ἀνικανότητα τῆς Ἀμερικανικῆς Ψυχιατρικῆς Ἐταιρείας νά παράγει ἔγκυρες ἐπιστημονικές ἔρευνες πού ἀποδεικνύουν ὅτι οἱ ψυχικές διαταραχές εἶναι βιολογικῆς αἰτιολογίας ἀσθένειες τοῦ ἐγκεφάλου. Ἡ ἐντελῶς ἀναπόδεικτη αὐτή ὑπόθεση χρησιμοποιεῖται γιά νά δικαιολογεῖ τήν ἀκούσια ὑποβολή σέ φαρμακοθεραπεία ἐκατοντάδων χιλιάδων ἀνθρώπων στίς Ἡνωμένες Πολιτεῖες.
Μετά τή δημοσίευση τῆς ἐπιστολῆς τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία παρατίθεται παρακάτω, και ἄλλοι πολλοί  Ἰατροί καί Ἐπιστήμονες ἔχουν προσθέσει τά ὁνόματά τους στά συμπεράσματα τῆς ἀνωτέρω Ἐπιστημονικῆς Ἐπιτροπῆς.

Ἀγαπητέ Δρ. Scully, (Ὁ Δρ. Scully εἶναι ἰατρός, Διευθυντής τῆς Ἀμερικάνικης Ψυχιατρικῆς Ἑταιρείας)

Ὁ David Oaks, Executive Director τῆς MindFreedom (γνωστῆς ὀργάνωσης γιά τά δικαιώματα τῶν χρηστῶν ψυχικῆς ὑγείας), μᾶς προώθησε τήν ἀπάντησή σας, μέ ἡμερομηνία 12 Αὐγούστου 2003, στούς ἀπεργούς πείνας τῆς “Fast for Freedom in Mental Health”. Εἴμαστε μία ἐπιτροπή δεκατεσσάρων ἀκαδημαϊκῶν καί κλινικῶν πού ἔχουμε συμφωνήσει νά ἐξετάζουμε κάθε τέτοια ἀπάντηση σέ ὅ,τι ἀφορᾶ στήν ἐπιστημονική της ἐγκυρότητα.
Οἱ ἀπεργοί πείνας ζήτησαν ἀπό τόν ὀργανισμό σας, καθώς καί ἀπό τόν Ὑπουργό Ὑγείας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, καί τήν Ἐθνική Ἔνωση γιά τούς Ψυχικῶς Πάσχοντες (National Alliance for the Mentally Ill), νά τούς παράσχετε:

1. Ἀποδεικτικά στοιχεῖα πού νά ἀποδεικνύουν τήν ἐγκυρότητα τῶν ἰσχυρισμῶν ὅτι ἡ «σχιζοφρένεια», ἡ «κατάθλιψη» ἤ ἄλλες «μείζονες ψυχικές νόσοι» εἶναι «βιολογικῆς αἰτιολογίας ἀσθένειες τοῦ ἐγκεφάλου».
2. Ἀποδεικτικά στοιχεῖα κάποιας ἰατρικῆς διαγνωστικῆς ἐξέτασης πού νά μπορεῖ ἀξιόπιστα νά διακρίνει τά ἄτομα μέ αὐτές τίς διαγνώσεις (πρίν τήν ὑποβολή τους σέ θεραπεία μέ ψυχιατρικά φάρμακα) ἀπό τά ἄτομα χωρίς τίς διαγνώσεις αὐτές.
3. Ἀποδεικτικά στοιχεῖα ἑνός προτύπου νευροχημικῶς ἰσορροπημένου, «κανονικοῦ» ἀτόμου, ἔναντι τοῦ ὁποίου νά μπορεῖ νά μετρηθεῖ ἡ νευροχημική «ἀνισορροπία» (imbalance).
4. Ἀποδεικτικά στοιχεῖα ὅτι ὁποιοδήποτε ψυχοτρόπο φάρμακο μπορεῖ νά διορθώσει τήν ὅποια «βιοχημική ἀνισορροπία» στήν ὁποία ἀποδίδεται κάποια ψυχιατρική διάγνωση.
5. Ἀποδεικτικά στοιχεῖα ὅτι ὁποιοδήποτε ψυχοτρόπο φάρμακο μπορεῖ ἀξιόπιστα νά μειώσει τίς πιθανότητες βίας ἤ αὐτοκτονίας.

Στήν ἀπάντησή σας δέν ἀναφέρεται καμία συγκεκριμένη ἔρευνα κανενός εἴδους πού νά ἀπαντᾶ στά παραπάνω ἐρωτήματα. Ἀναφέρεστε σέ τρεῖς γενικές πηγές, μεταξύ τῶν ὁποίων στήν πρόσφατη ἀναφορά τοῦ Ὑπουργείου Ὑγείας γιά τήν ψυχική ὑγεία, καθώς καί σέ δύο συγγράμματα ψυχιατρικῆς.
Ἐξετάζοντας τίς πηγές αὐτές, ἐντοπίσαμε πληθώρα ἀναφορῶν πού ἀνατρέπουν τούς ἰσχυρισμούς ὅτι οἱ συμπεριφορές πού χαρακτηρίζοντα ὡς «ψυχικές νόσοι» ἔχουν συγκεκριμένες βιολογικές βάσεις:
Τό «Ψυχική Ὑγεία: Μία Ἀναφορά τοῦ Ὑπουργείου Ὑγείας» (1999) εἶναι σαφές ὡς πρός τήν ἀπουσία ἐνδείξεων συγκεκριμένης φυσιοπαθολογίας:
σ. 44: «Ἡ διάγνωση τῶν ψυχικῶν διαταραχῶν θεωρεῖται συχνά πιό δύσκολη ἀπό τή διάγνωση σωματικῶν, ἤ γενικῶν ἰατρικῶν, διαταραχῶν, καθώς δέν ὑπάρχει καθοριστική ἀλλοίωση, ἐργαστηριακή ἐξέταση, ἤ ἀνωμαλία τοῦ ἐγκεφαλικοῦ ἰστοῦ πού μπορεῖ νά ἐντοπίζει τή νόσο».
σ. 48: «Δέν εἶναι πάντα εὔκολο νά καθορίσει κανείς ἕνα ὅριο γιά τήν ψυχική διαταραχή, ἰδιαιτέρως λόγω τῆς μεγάλης συχνότητας τῶν συμπτωμάτων ψυχικῆς καταπόνησης καί τῆς ἔλλειψης ἀντικειμενικῶν σωματικῶν συμπτωμάτων».
σ. 49: «Τά ἀκριβῆ αἴτια (αἰτιολογία) τῶν ψυχικῶν διαταραχῶν δέν εἶναι γνωστά».
σ. 51: «Πολύ συχνά μία βιολογική μεταβολή στόν ἐγκέφαλο (ἀλλοίωση) θεωρεῖται ὡς ἡ «αἰτία» μιᾶς ψυχικῆς διαταραχῆς ... [ὅμως] Παραμένει γεγονός ὅτι καμία ἀπλή σύνδεση - ἤ συσχέτιση – δέν μπορεῖ νά ἀποτελεῖ καί δέν ἀποτελεῖ, ἀπό μόνη της, αἰτιοπαθογένεια».
σ. 102: «Ἐλάχιστες ἀλλοιώσεις ἤ ὀργανικές ἀνωμαλίες προσδιορίζουν τίς ψυχικές διαταραχές, καί στό μεγαλύτερο μέρος τους οἱ αἰτιές παραμένουν ἄγνωστες».
Στήν τρίτη ἔκδοση τοῦ Ἐγχειριδίου Κλινικῆς Ψυχιατρικῆς (Textbook of Clinical Psychiatry) (1999), βρίσκουμε ἀνάλογες ἀναφορές:
σ. 43: «Παρ’ ὅτι ἔχουν συνταχθεῖ ἀξιόπιστα κριτήρια γιά πολλές ψυχιατρικές διαταραχές, δέν ἔχει ἐξακριβωθεῖ μέ βεβαιότητα ὅτι οἱ διαγνωστικές κατηγορίες ἀποτελοῦν συγκεκριμένες ὀντότητες».
σ. 51: «Οἱ περισσότερες ἀπό αὐτές [τίς γενετικές μελέτες] ἐξετάζουν τά γονίδια στίς σεροτονινεργικούς ὁδούς, καί δέν ἔχουν ἐντοπίσει πειστικές ἐνδείξεις κάποιας συσχέτισης».
Στό «Εἰσαγωγικό Ἐγχειρίδιο στήν Ψυχιατρική» (Introductory Textbook of Psychiatry) τῶν Andreasen and Black (2001), συναντοῦμε στό κεφάλαιο γιά τήν σχιζοφρένεια:
σ. 23: «Στούς τομεῖς τῆς φυσιοπαθολογίας καί τῆς αἰτιολογίας, ἡ ψυχιατρική ἔχει περισσότερο ἀχαρτογράφητο ἔδαφος ἀπό τήν ὑπόλοιπη ἰατρική ... Μεγάλο μέρος τῆς τρέχουσας ἔρευνας στήν ψυχιατρική ἔχει ὡς στόχο τόν ἐντοπισμό τῆς φυσιοπαθολογίας καί τῆς αἰτιολογίας τῶν μειζόνων ψυχικῶν νόσων, ὅμως ὁ στόχος αὐτός ἔχει ἐπιτευχθεῖ γιά λίγες μόνο διαταραχές (νόσος Ἀλτσχάϊμερ, πολυεστιακή ἄνοια, νόσος Χάντινγκτον, καί τά σύνδρομα πού προκαλοῦνται ἀπό οὐσίες ὅπως ἡ ψύχωση πού σχετίζεται μέ χρήση ἀμφεταμινῶν ἤ τό σύνδρομο Βέρνικε-Κόρσακοφ)».
σ. 231: «Ἀπουσία ἐμφανῶν ἀλλοιώσεων καί γνωστῶν παθογόνων παραγόντων, οἰ ἐρευνητές ἔχουν στραφεῖ στήν ἐξέταση μοντέλων πού θά μποροῦσαν νά ἐξηγήσουν τήν ποικιλία τῶν συμπτωμάτων μέσα ἀπό ἕναν μοναδικό γνωσιακό μηχανισμό».
σ. 450: «Πολλές ὑποψήφιες περιοχές [τοῦ ἐγκεφάλου] ἔχουν διερευνηθεῖ [γιά τή σχιζοφρένεια] άλλά καμία δέν ἔχει ἐπιβεβαιωθεῖ».
Καθώς γνωρίζεται σίγουρα τά συγγράμματα αὐτά στά ὁποία ἀναφέρεσθε, θά συμφωνήσετε ὅτι οἱ ἀναφορές αὐτές ἀναιροῦν τούς ἰσχυρισμούς γιά τήν ὕπαρξη συγκεκριμένων, ἀξιόπιστων βιολογικῶν αἰτίων ἤ σημείων τῶν «ψυχικῶν νόσων». Κατά τήν κρίση τῶν μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ἀπάντησή σας δέν παρέχει συγκεκριμένα ἀποδεικτικά στοιχεῖα ἤ συγκεκριμένη φυσιοπαθολογία πού νά ἐξηγεῖ τήν ὅποια «ψυχική διαταραχή».
Μᾶς παραπέμψατε ἐπίσης σέ 60 τεύχη τῶν «Ἀρχείων Γενικῆς Ψυχιατρικῆς» (Archives of General Psychiatry) καί σέ 160 τεύχη τοῦ «Ἀμερικανικοῦ Περιοδικοῦ Ψυχιατρικῆς» (American Journal of Psychiatry). Ἡ ἐπιστολή τῆς 28 Ἰουλίου 2003 πού σας ἔστειλαν συστημένη οἱ ἀπεργοί πείνας καί τά μέλη τῆς ἐπιτροπῆς ἀναφέρει:
«Γνωρίζουμε ὅτι ὑπάρχουν χιλιάδες σελίδες ἐπιστημονικῶν ἐρευνῶν. Γι’ αὐτό καί σᾶς παρακαλοῦμε νά μᾶς ἀπαντήσετε τό συντομότερο δυνατόν, μόνο μέ τίς ἔρευνες ἐκεῖνες πού θεωρεῖτε ὅτι ὑποστηρίζουν μέ τόν καλύτερο τρόπο τούς ἰσχυρισμούς καί τίς θεωρίες σας. Κατά τήν παράθεση ἀποδεικτικῶν στοιχείων, σᾶς παρακαλοῦμε νά μᾶς στείλετε παραπομπές τῶν πρωτότυπων δημοσιεύσεων ἤ ἀντίγραφα τῶν δημοσιεύσεων στίς ὁποῖες παραπέμπετε».
Ὅπως καί ἐσεῖς, γνωρίζουμε καλά τό ὑλικό πού περιέχουν τά περιοδικά αὐτά. Εἶναι λοιπόν κατανοητό γιατί δέν παραθέσατε συγκεκριμένες παραπομπές. Δέν ὑπάρχει οὔτε μία ἔρευνα πού νά παρέχει ἔγκυρα καί ἀξιόπιστα ἀποδεικτικά στοιχεῖα γιά τήν «βιολογική βάση τῶν ψυχικῶν νόσων».
Τά μέλη τῆς ἐπιτροπῆς ἐπιθυμοῦν νά κάνουν μερικές ἀκόμη παρατηρήσεις οἱ ὁποῖες ἐλπίζουμε ὅτι θά βοηθήσουν τήν Ἀμερικανική Ψυχιατρική Ἐταιρεία νά παρουσιάσει μία εἰλικρινή ἐπιστημονική τοποθέτηση στά ἐρωτήματα τῶν ἀπεργῶν πείνας.
Σύμφωνα μέ τήν ἐπιτροπή, τά ἐρωτήματα πού τίθενται ἀπό τούς ἀπεργούς πείνας εἶναι σοβαρά καί δίκαια. Πρόκειται γιά δικαιολογημένα ἐρωτήματα πού κάθε ἀσθενής ἤ συγγενής ἤ ἐνδιαφερόμενος ἐνδέχεται νά θέσει σέ κάποιον ψυχίατρο ἤ πού κάθε φοιτητής ἐνδέχεται νά θέσει σέ κάποιο καθηγητή. Ὡς ἐκ τούτου, ἡ ἐπιτροπή θορυβήθηκε ἀρκετά πού δέν μπορέσατε, ὡς Ἰατρικός Διευθυντής τῆς μεγαλύτερης, πλουσιότερης, καί εὐπορότερης ψυχιατρικῆς ἔνωσης τοῦ κόσμου, νά δώσετε μία πιό συγκεκριμένη ἤ οὐσιαστική ἀπάντηση ἀπό τό ἀντίστοιχο τοῦ «διαβάστε τό ἐγχειρίδιό μας».
Ἑάν, ὅπως ἰσχυρίζεσθε στήν ἐπιστολή σας, «οἱ ἀπαντήσεις στά [παραπάνω] ἐρωτήματα αὐθονοῦν στην ἐπιστημονική βιβλιογραφία, ἐδώ καί χρόνια», τότε εἶναι ἀπαραίτητο ὁ ὀργανισμός σας νά καταστήσει ἀμέσως διαθέσιμες  τίς ἀπαντήσεις αὐτές καί τίς πηγές τους - ἐφ’ ὅσον βεβαίως διαφέρουν ἀπό τίς ἀναφορές πού παρουσιάζουμε στήν παρούσα ἐπιστολή.
Τά μέλη τῆς ἐπιτροπῆς δέν μπόρεσαν παρά νά προσέξουν τήν ἀντίθεση μεταξύ τῶν ἀπεργῶν πείνας, πού ζητοῦν ξεκάθαρες ἀπαντήσεις γιά τήν ἐπιστήμη τῆς ψυχιατρικῆς καί ἐν πλήρη συνειδήσει διακινδυνεύουν γιά τήν προστασία τῶν χρηστῶν τῆς ψυχιατρικῆς, καί τῆς Ἀμερικανικῆς Ψυχιατρικῆς Ἔνωσης (American Psychiatric Association), πού ἀποφεύγει νά ἀποκαλύψει τά συγκεκριμένα ἀποδεικτικά στοιχεῖα πού δικαιολογοῦν τήν αὐθεντία της. Μή δίνοντας συγκεκριμένες ἀπαντήσεις στά ἐρωτήματα πού τίθενται ἀπό τούς ἀπεργούς πείνας, ἐπαληθεύετε τούς ἴδιους τούς λόγους τῆς ἀπεργίας πείνας.
Μετά τιμῆς,

Fred Baughman, MD
Mary Boyle, PhD
Peter Breggin, MD
David Cohen, PhD
Ty Colbert, PhD
Pat Deegan, PhD
Al Galves, PhD
Thomas Greening, PhD
David Jacobs, PhD
Jay Joseph, PhD
Jonathan Leo, PhD
Bruce Levine, PhD
Loren Mosher, MD
Stuart Shipko, MD