Ἰατροί καί Φαρμακευτική Βιομηχανία

Goldbloom, D.2003. Canadian Psychiatric Association Bulletin, October.

Ὁ Goldbloom, ἐκδότης τοῦ Can. Psychiatric Association Bulletin άναφέρεται στό κύριο ἄρθρο του στή σχέση ἰατρῶν καί φαρμακευτικῆς βιομηχανίας.
Ἀπό φοιτητής, λέει, πίστευα ὅτι οἱ γιατροί δέν πρέπει νά δέχονται δῶρα ἀπό τίς ἐταιρίες άκόμη καί ἐπιστημονικό ὑλικό γιατί μέ αὐτό τόν τρόπο ὁ σπουδαστής ἐκτιμᾶ πιό κριτικά τίς πληροφορίες πού παίρνει, ἰδιαίτερα ἄν ἀναφέρονται σέ φάρμακα.
Τό 2002 ἡ Ἀμερικανική Φοιτητική Ἰατρική Ἕνωση ἔλαβε μία πιό ἀπόλυτη θέση ζητῶντας τήν ὁλοκληρωτική ἀποχή τῆς φαρμακοβιομηχανίας σέ ὅτι σχετίζεται μέ τήν ἐκπαίδευση τῶν
φοιτητῶν  ἤ τῶν εἰδικευομένων (American Medical Student Association Policy on pharmaceutical industry, 2002)
Ἀπο τότε τόσο οἱ γιατροί ὅσο και ἡ φαρμακοβιομηχανία ἐξεδωσαν σαφεῖς ὁδηγίες καί κώδικές ἠθικῆς σχετικές μέ τό θέμα. Το ἐνδιαφέρον τοῦ κοινοῦ  ἔπαιξε σημαντικό ρόλο στήν ἀναγνώριση τῆς διαμάχης.
Οἱ πραγματικότητες πού υποστηρίζουν αὐτή τήν πολύπλοκη σχέση ὅτι δηλαδή, οἱ γιατροί πρέπει νά γράφουν φάρμακα πού νά ἰκανοποιοῦν τούς θεραπευτικούς τους στόχους, ἐνῶ ἡ βιομηχανία προσπαθεῖ νά τούς ἰκανοποιήσει, παράγοντας συγχρόνως καί τό μέγιστο κέρδος καί πιέζοντας τούς γιατρούς, ἀποτελεῖ τήν τομή ἀλλά καί τή διαμάχη τῶν ἐνδιαφερόντων.
Ἡ Καναδική Ψυχιατρική Ἕνωση ἔχει πάρει σημαντικά μέτρα, ἐλέγχοντας καί ἐντοπίζοντας τίς ἀμφισβητούμενες μελέτες πού προωθοῦν φαρμακευτικές ἐταιρίες σέ διάφορα συνέδρια. Εἶναι ὅμως μειονότητα μεταξύ τῶν διαφόρων ἰατρικῶν εἰδικοτήτων.
Προτείνει, ὅπως καί ἕνας ἀπ’ τούς προέδρους τῆς Ἀμερικανικῆς Ψυχιατρικῆς Ἑταιρείας ὄχι μόνο νά μήν δέχονται τά σχετικά δῶρα, ἀλλά νά τούς διώχνουν ὅταν ἀναφέρονται σ’αὐτά.
Τελειώνει τονίζοντας τήν ἀνάγκη νά ὑπάρξει οὐσιαστική συζήτηση τόσο μεταξύ τῶν εἰδικῶν, ὅσο καί μέ τήν βιομηχανία φαρμάκων.
Τό πρόβλημα γίνεται πιό ἔντονο στήν ἐκπαίδευση τῶν νέων ψυχιάτρων οἱ ὁποῖοι δέν φαίνεται νά καταννοοῦν τήν ἀνεπαρκῆ και ἐλλειπῆ γνώση πού παίρνουν καί πώς αὐτή ἐπηρεάζεται ἀπό συγκεκριμένες τάσεις καί κατευθύνσεις.
Στήν Ἑλλάδα αὐτά τά θέματα δέν ἀγγίζονται κάν καί ἐλάχιστοι εἰδικοί άναφέρονται στίς σχέσεις ἀμοιβαίου συμφέροντος πού άποτελοῦν τόν κανόνα τόσο γιά τήν Ψυχιατρική, ὅσο ἐπίσης καί γιά τίς ὑπόλοιπες εἰδικότητες τῆς ἰατρικῆς.